น้องชาย

น้องชาย

มาตลอดเลยเนี่ยนะ!

ให้ตายสิ! ต้วนหลีกำลังท้องอยู่ นางเลยต้องเตือนตัวเองไม่ให้ตื่นเต้นจนเกินไป นางมองโลกแคบไปจริงๆ พอตัวอยู่แคว้นเฉินก็เลยคิดถึงแต่แคว้นเฉิน ทว่ายังมีแคว้นเหลียงอยู่อีกไม่ใช่หรือไง

“ข้าว่าแม่ของเจ้า ยิ่งเก่งกาจทรงอำนาจมากเท่าไรก็ยิ่งดีเท่านั้นนะ” จู่ๆ ต้วนหลีก็พูดขึ้นมา

“ข้ารู้ ส่วนคนอื่นๆ ก็ยังต้องตายอยู่ดี” เสิ่นลั่วเห็นพ้องอย่างยิ่ง ทางที่ดีที่สุดก็คือการเข้าสืบทอดอำนาจอย่างชอบธรรม

“เจ้ากลัวไหม” แต่ก่อนเขาไม่ได้คิดจะบอกต้วนหลี หรือพูดให้ถูกคือไม่คิดว่าจะบอกนางเร็วขนาดนี้ แต่นางช่างเหมาะจะเป็นสหายร่วมทางเหลือเกิน

“พูดตามตรงก็กลัวอยู่นิดหน่อย…” ต้วนหลีลังเลไปครู่หนึ่งก่อนยอมรับ