กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
เหลียงเซิง
เสิ่นลั่วรู้ว่าต้วนหลีไม่ใช่คนใจอ่อน ที่ถามออกไปก็แค่เพราะอยากรู้ แต่จริง ๆ แล้วนางยังไม่เข้าใจความคดในข้องอในกระดูกและความอัปลักษณ์ของใจคนดีพอ
“นายท่านผู้เฒ่าตระกูลเหลียงยังมีชีวิตอยู่ อายุก็ปาเข้าไปตั้งเจ็ดแปดสิบปีแล้ว อยู่ทนดีจริง ๆ เขาคิดว่าตัวเองยังปกป้องตระกูลเหลียงได้ หากเกิดเรื่องอะไรขึ้นมาจริง ๆ บุตรภรรยาเอกของเขาที่แคว้นเหลียงก็ยังสุขสบายดี ตระกูลเหลียงไม่มีวันสิ้นสายเลือดหรอก”
“แต่น่าเสียดาย ตระกูลเหลียงต้องพังทลาย วางแผนไว้ดิบดีแค่ไหน ก็ต้องถามข้าก่อนว่าจะยอมหรือไม่” ขนาดการเกิดมาของเสิ่นลั่วยังเป็นแผนการที่มีคนบงการไว้ เขาจึงไม่เคยไว้ใจใครทั้งนั้น
ตั้งแต่วันที่เหลียงฉี่คิดจะเกาะแข้งเกาะขาเสิ่นลั่ว เขาก็ไม่คิดจะปล่อยตระกูลเหลียงไปอยู่แล้ว ในเมื่อเลือกที่จะเดินเข้าตาจนเอง ก็อย่าหวังว่าจะรอดออกไปได้แบบไร้รอยขีดข่วน