จินซิน

จินซิน

จินซินเป็นคนคุยง่ายเข้ากับคนเก่ง เพียงครู่เดียวก็เปิดอกคุยกับเสิ่นลั่วอย่างสนิทสนม

เรื่องราวตื้นลึกหนาบางของตัวเองแทบจะควักออกมาเล่าให้เสิ่นลั่วฟังจนหมด แม้แต่เรื่องเหลวไหลที่เคยทำตอนเด็กๆ ก็ยังเล่าออกมาอย่างภาคภูมิใจ หากไม่ใช่เพราะแม่คอยคุมเข้ม อันนั้นก็ห้ามทำ อันนี้ก็ไม่ให้แตะ ตอนนี้ชื่อเสียงของเขาคงดังก้องเมืองหลวงไปแล้ว

ใบหน้าที่เคยเรียบเฉยไม่ยินดียินร้ายของเสิ่นลั่ว วันนี้กลับแสดงสีหน้าหลากหลายได้อย่างเหมาะเจาะ เดี๋ยวก็ทำหน้าประหลาดใจ เดี๋ยวก็ชื่นชม เดี๋ยวก็หลุดขำ เดี๋ยวก็ขมวดคิ้ว บางจังหวะก็ส่ายหน้าเหมือนไม่เห็นด้วย...

เหลียงชิงไม่รู้เลยว่านายท่านไปหัดควบคุมสีหน้ามาตั้งแต่เมื่อไร วันๆ งานยุ่งขนาดนั้น จะเอาเวลาที่ไหนไปซ้อม หรือว่านี่จะเป็นพรสวรรค์ติดตัวมาแต่เกิดกันนะ