กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ยาวิเศษ
เสี่ยวฮวาแบกต้วนหลีขึ้นรถม้า ส่วนสาวใช้หลายคนก็ล่วงหน้ากลับจวนไปก่อน
เสี่ยวอู่ทำตามที่แม่นางชุนหรุ่ยบอก โดยนำศพพร้อมทั้งคุณชายใหญ่จินผู้มีพระคุณช่วยชีวิตฮูหยินกลับมาที่ที่ว่าการอำเภอด้วยกัน
“ใต้เท้า แย่แล้วขอรับ ฮูหยินเกิดเรื่องแล้ว” เสี่ยวอู่ให้คนเอาศพไปเก็บไว้เรียบร้อย แล้วรีบร้อนมารายงานที่ห้องทำงานของเสิ่นลั่ว
“ฮูหยินเป็นอะไรไป” เสิ่นลั่วที่กำลังจับพู่กันถึงกับมือลื่น เงยหน้าขึ้นจ้องเสี่ยวอู่เขม็ง
“เรียนใต้เท้า ฮู ฮูหยินไปกินข้าวที่เหลาอาหารแล้วเจอมือสังหารขอรับ พอพวกเราไปถึง มือสังหารทั้งห้าคนก็ตายหมดแล้ว ส่วนฮูหยินหมดสติล้มอยู่กับพื้น...”
เสิ่นลั่วได้ยินถึงตรงนี้ก็ลุกพรวด เดินอ้อมโต๊ะหนังสือออกมาตรงหน้าเสี่ยวอู่ แล้วถามเสียงเฉียบขาด “ฮูหยินอยู่ที่ไหน”
“กลับ กลับจวนแล้วขอรับ” เสี่ยวอู่ไม่เคยเห็นใต้เท้าเป็นแบบนี้มาก่อน ตกใจกลัวจนพูดจาติดอ่าง