พี่น้อง

พี่น้อง

พอเสิ่นลั่วพูดจบ มั่วอันก็ชะงักงันไป

ที่เขาเห็นมั่วซางเป็นพี่น้องมาตั้งแต่เด็ก ก็เพราะท่านปู่บอกให้เขาปฏิบัติต่ออีกฝ่ายเหมือนพี่น้อง

แต่พอเขาเชื่อฟังท่านปู่และมองมั่วซางเป็นพี่น้องจริง ๆ สายตาที่ย่ามองเขากลับเต็มไปด้วยความรังเกียจ แม้แต่พ่อกับแม่ก็มองเขาด้วยแววตาชิงชังเช่นกัน

จู่ ๆ เขาก็ตาสว่าง ดูเหมือนจะเจอสาเหตุของเรื่องราวผิดปกติทั้งหมดในอดีตแล้ว

“มั่วซางก็เป็นหลานแท้ ๆ ของท่านปู่เหมือนกัน ย่า พ่อแม่ หรือแม้แต่น้องชายข้าต่างก็รู้เรื่องนี้กันหมด ใช่หรือไม่”

“คนของท่านไปสืบเจออะไรที่อารามพรตกันแน่ เมียน้อยของท่านปู่ข้าหรือ”

มั่วอันรู้สึกว่าในเวลาเพียงหนึ่งชั่วยามนี้ ชีวิตของตนเหมือนแล่นผ่านคลื่นลมมรสุมมาหลายระลอก เขาหัวเราะขื่นออกมาทีหนึ่ง