กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
หน่อไม้ดี
มั่วอันส่ายหน้า “เป็นไปไม่ได้ จะเป็นเขาไปได้ยังไง เขาบาดเจ็บสาหัสอยู่ชัดๆ ไม่มีทางเป็นไปได้หรอก”
ต้วนหลีถามกลับ “แผลจากดาบกระบี่แค่นั้น พักฟื้นแค่เดือนเดียวก็หายแล้ว ถ้าไม่ได้จงใจวางแผนไว้ มันจะบังเอิญขนาดที่ต้องส่งเจ้าออกไปรบในคืนเข้าหอพอดีเชียวหรือ”
เจ้าเคยไปรบมา ย่อมต้องรู้อยู่แก่ใจว่าศึกนั้นไม่ได้คับขันถึงเพียงนั้น โอกาสชนะของเรามีตั้งมากมาย
เพราะงั้น แค่เวลาจะเปิดผ้าคลุมหน้าเจ้าสาวกับเข้าหอ มันจะเจียดออกมาไม่ได้จริงหรือ
ตามหลักแล้ว ยิ่งเกิดเรื่องแบบนี้ ก็ยิ่งต้องเข้าหอเพื่อมีลูกไว้สืบสกุลไม่ใช่หรือ
มั่วอันนึกไม่ถึงจริง ๆ ว่าเรื่องราวจะบัดซบถึงเพียงนี้ ภาพลักษณ์วีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ที่เขาเคารพเลื่อมใสมาตั้งแต่เด็กพลันพังทลายลงมา แตกละเอียดไม่มีชิ้นดี