เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
เชือดไก่ให้ลิงดู
สายตาของเสิ่นลั่วกวาดมองทุกคนไปมาสองสามรอบ ก็ยังรู้สึกว่าเฉียนไหลนี่แหละเหมาะที่สุด งั้นก็เอาเฉียนไหลนี่แหละ ชื่อนี้ฟังแล้วไม่รื่นหูเอาเสียเลย
ประจวบเหมาะกับยังมีเจ้าหน้าที่ศาลาว่าการอีกหลายคนยังมาไม่ถึง รออีกหน่อยก็แล้วกัน เขายังใจเย็นรอไหว
“เดินเร็ว ๆ สิ มัวโอ้เอ้อะไรอยู่! เดินช้าลงแล้วจะโดนโบยน้อยลงหรือไง ฝันไปเถอะ!” เสี่ยวอู่ผลักเฉียนเหิงทงกับเฉียนซุ่นทงเข้ามาในโถงว่าการ
เฉียนเหิงทงอับอายขายหน้าจนแทบแทรกแผ่นดินหนี หน้าตาของปัญญาชนนั้นสำคัญยิ่งกว่าชีวิตเสียอีก เขาจึงยกแขนเสื้อขึ้นมาบังหน้าไว้
แต่เฉียนซุ่นทงไม่ได้คิดหน้าคิดหลังอะไร พอเห็นพ่อแท้ ๆ ก็แหกปากร้องลั่นทันที “ท่านพ่อ ตีพวกมันให้ตายเลยขอรับ ยายคนบ้านั่นจะตีข้า ตีท่านแม่ ตีพี่ใหญ่ แล้วยังจะตีน้องหญิงอีกด้วย!”