เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
เชือดไก่
พอได้ยินเสียงฮูหยินเฉียนร้องขอความช่วยเหลือ คนที่อยู่ข้างหลังนางถึงเพิ่งได้สติ พากันปรี่เข้ามาจะดึงตัวเสี่ยวฮวาออกไป
ต้วนหลีเอ่ยขึ้นมาได้จังหวะพอดี “เสี่ยวฮวา พอแล้ว ถอยกลับมา”
เสี่ยวฮวาตัวไวเป็นกรด หลบวูบกลับมายืนคุ้มกันอยู่ข้างกายต้วนหลีได้ก่อนที่คนอื่นจะทันแตะโดนตัวด้วยซ้ำ
“วันหน้ายังคิดจะมาสั่งสอนเหตุผลกับข้าอีกไหม” ต้วนหลีถามเสียงเรียบเฉย
ฮูหยินเฉียนอยากจะปากแข็งต่อ แต่ก็ไม่กล้า เพราะตอนนี้หน้าของนางปวดระบมไปหมด
“แม่นาง เจ้าเป็นใครกันแน่ เหตุใดถึงต้องมาหาเรื่องก่อความวุ่นวายในบ้านข้าด้วย”
เจ้าทำแบบนี้มันไม่ถูกต้อง รู้ไหมว่าต้องถูกลากตัวไปข้างหน้าแล้วสั่งโบยไม้
“ข้าขอเตือนแม่นางว่าอย่าอาละวาดต่อเลยดีกว่า แล้วข้าจะช่วยพูดกับท่านพ่อท่านแม่ไม่ให้เอาความกับเจ้า”