เลี่ยน

เลี่ยน

หลี่เฮ่าหรานถูกฉินซูร้องไห้ใส่จนแก้วหูแทบแตก พอเห็นนางจะโผเข้ามากอด เขาก็รีบถอยหลังหนีไปหลายก้าวทันที

ฉินซูชะงักไปครู่ ไม่เข้าใจว่าเขาทำแบบนี้ทำไม ทำไมถึงไม่ยอมให้นางกอด สายตาของนางเต็มไปด้วยความตัดพ้อต่อว่า!

หลี่เฮ่าหรานพูดตอกกลับไปประโยคเดียวจนนางหน้าหงาย “ชายหญิงไม่ควรแตะเนื้อต้องตัวกัน เจ้ากอดตัวเองร้องไห้ไปเถอะ”

ฉินซูทั้งอายทั้งโมโห ร้องไห้ไม่หยุด ปากก็ด่าไปร้องไห้ไป

“หลี่เฮ่าหราน เจ้าคนไร้หัวใจ ทำไมเจ้าถึงทำกับข้าแบบนี้อีกล่ะ พวกเราโตมาด้วยกันตั้งแต่เด็ก ตอนเด็ก ๆ มีของดีอะไรข้าก็นึกถึงเจ้าตลอด เจ้าจะทำกับข้าแบบนี้ไม่ได้นะ! ข้าจะไปฟ้องท่านลุงกับท่านป้า ให้พวกท่านลงโทษเจ้า!”