กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
สยบไว้ใต้บัญชา
เสิ่นลั่วทั้งหงอยเหงาและดื้อรั้น จ้องมองต้วนหลีไม่วางตา หมายจะให้นางพูดอะไรออกมาอีกสักคำให้ได้
ต้วนหลีไม่เข้าใจ “จะให้พูดอะไรอีกล่ะ นิทานก็ฟังจบแล้วนี่”
ส่วนที่ขาดหายไป ว่าที่กุ้ยเฟยก็เติมเต็มให้หมดแล้ว ไม่มีอะไรแปลกใหม่สักนิด
“เรื่องขององค์ชายห้า เจ้าก็บอกไม่ให้ข้าเข้าไปยุ่ง ข้าเลยไม่มีอะไรจะพูดแล้ว”
เสิ่นลั่วเตือนสตินาง “แล้วเรื่องของข้าล่ะ ฮูหยินจะไม่ปกป้องข้า ไม่สนใจข้าแล้วหรือ”
ต้วนหลีขมวดคิ้ว รู้สึกว่าเขาเริ่มพิลึกคน “เรื่องของเจ้า ข้าย่อมต้องดูแลอยู่แล้ว”
ภายในขอบเขตความสามารถของข้า ข้าจะรักษาชีวิตเจ้าไว้ แต่เรื่องของท่านพ่อท่านแม่เจ้า ข้าจนปัญญาจะช่วยจริง ๆ
ข้ามันก็แค่คนน่าสงสารตัวเล็ก ๆ ที่ตั้งแต่เด็กต้องคอยหลบซ่อนตัวอยู่ในเรือนหลังเพื่อเอาชีวิตรอดเท่านั้นเองนะ