ตอกกลับอย่างเดือดดาล

ตอกกลับอย่างเดือดดาล

ต้วนหมิงกั๋วยังคงพูดไปเรื่อยเปื่อย โดยไม่ทันสังเกตเลยว่าสีหน้าของบิดาเปลี่ยนไปแล้ว

“นางเป็นถึงภรรยาคู่ทุกข์คู่ยากของท่านพ่อนะขอรับ อยู่เคียงข้างท่านพ่อมาตั้งหลายสิบปี ให้เกียรติท่านพ่อเป็นใหญ่มาตลอด สำหรับนางแล้วท่านพ่อก็คือท้องฟ้าทั้งผืน”

“ถึงท่านแม่จะเข้มงวดไปบ้าง แล้วก็อาจจะเข้มงวดกับเรือนรองไปหน่อย แต่นางจะมีเจตนาร้ายอะไรได้ ก็แค่อยากให้ตระกูลต้วนเจริญรุ่งเรืองทั้งนั้นไม่ใช่หรือขอรับ”

แม้ท่านเสนาบดีต้วนจะรู้ว่าตัวเองเป็นคนพูดจนภรรยาแก่โมโหจนเป็นลม แต่เขาก็ไม่ได้คิดว่าตัวเองทำผิดตรงไหน

นางใจแคบเองแท้ ๆ พอได้ยินคำพูดพวกนี้เข้าหน่อยก็ทนไม่ไหวเสียแล้ว

แล้วทีสิบกว่าปีมานี้ นางใช้คำพูดเหน็บแนมค่อนแคะคนอื่นแทบทุกวัน ทำไมไม่เห็นห่วงบ้างล่ะว่าคนอื่นเขาจะเป็นลมไปน่ะ