กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ล้างสมอง
พอพวกต้วนหรงเข้ามาในโถงหน้า ต้วนหลีกับสามีก็ทำความเคารพผู้อาวุโสเสร็จพอดี เสิ่นลั่วเลยอยู่คุยกับพวกผู้ชายบ้านตระกูลต้วนต่อ
ส่วนต้วนหลีก็เดินตามท่านแม่กลับเรือนหลีเซียงของตัวเอง พอทิ้งตัวลงพิงตั่งได้ก็สบายตัวขึ้นมาทันที ความขี้เกียจรักสบายของนางนี่ช่างเข้าเส้นดีแท้
จงซื่อเห็นท่านั่งไม่เป็นท่าของลูกสาวก็อดบ่นไม่ได้ “แต่งงานออกเรือนไปแล้ว ทำไมยังทำตัวตามสบายขี้เกียจอยู่อีก ไม่กลัวบ้านสามีเขาจะไม่ชอบใจเอาหรือ”
ต้วนหลีขยับตัวนั่งหลังตรงขึ้นมานิดหน่อย ก่อนจะยิ้มแล้วบอกจงซื่อว่า “ท่านแม่พูดผิดแล้วเจ้าค่ะ แม่สามีน่าจะพอใจในตัวข้ามากเลย ไม่อย่างนั้นคงเข้าฝันมาสั่งสอนกฎระเบียบให้ข้าไปนานแล้ว”
จงซื่อรีบเอื้อมมือไปปิดปากลูกสาวทันที “เพี้ยงๆๆ เด็กพูดไม่คิด! เจ้านี่มันใจกล้าบ้าบิ่นจริงๆ อะไรก็กล้าพูดออกมาหมด แล้วคนตระกูลเสิ่นดีกับเจ้าไหม ฮูหยินรองคนนั้นหาเรื่องแกล้งเจ้าหรือเปล่า”
ต้วนหลีส่งสัญญาณให้ท่านแม่เอามือออกจากปาก ก่อนจะบอกว่า “ตระกูลเสิ่นไม่ได้หาเรื่องพวกเราหรอกเจ้าค่ะ ฮูหยินรองไม่ใช่แม่แท้ๆ ของเสิ่นลั่ว นางไม่สนใจพวกเรา และก็ไม่มีสิทธิ์มาก้าวก่ายด้วย อีกอย่างเสิ่นลั่วก็ไม่ใช่คนตระกูลเสิ่นแล้ว พอแต่งงานวันที่สอง ชื่อเขาก็ถูกคัดออกจากผังตระกูลเรียบร้อย”