ความยุติธรรม

ความยุติธรรม

พอประมุขทั้งสามตระกูล ต้วน เสิ่น และโจวมาถึงกันพร้อมหน้า สถานการณ์ก็ถูกคุมอยู่หมัด ทุกคนดูเหมือนจะได้ที่พึ่งทางใจ แม้แต่ต้วนหมิงเฟิงกับจงซื่อเองก็ยังรู้สึกว่าเรื่องนี้น่าจะมีทางพลิกฟื้น

“การแต่งงานระหว่างตระกูลเสิ่นกับตระกูลต้วน และระหว่างตระกูลโจวกับตระกูลต้วน ล้วนหมั้นหมายกันไว้ตั้งแต่สิบปีก่อน ไม่ใช่เรื่องที่พวกเจ้าจะมาบอกว่าไม่แต่งก็ไม่แต่งได้ แต่ว่า...” ท่านเสนาบดีต้วนพูดถึงตรงนี้ก็หยุดเว้นจังหวะไปนิดหนึ่ง

ว่าแล้วเชียวว่าต้องมี ‘แต่’ ต้วนหลีเบ้ปาก ดูท่าคงคิดเตี๊ยมกันมาก่อนจะมาแล้ว เดี๋ยวก็คงทำเรื่องที่ดูเหมือนจะยุติธรรมแต่จริง ๆ แล้วไม่ยุติธรรมสักนิดอีกตามเคย

ถึงต้วนหลีจะรู้อยู่แก่ใจว่าผลจะออกมาแบบไหน แต่ในใจก็อดผิดหวังไม่ได้อยู่ดี อย่าได้ไปตั้งความหวังอะไรไว้สูงกับพวกผู้หลักผู้ใหญ่ผู้ทรงเกียรติพวกนี้เลยจริง ๆ