กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย G7.Novel
เย่เซินไม่ได้ถามอะไรมาก ที่เหมียวเหมียวมาอยู่กองทัพได้ก็นับว่าดีมากแล้ว
ตอนนี้ออกไปทำภารกิจกลับมา ก็ได้เห็นภรรยากับลูก
เขาเพิ่งเข้าใจว่าทำไมเพื่อนทหารบางคนพอทำภารกิจเสร็จแล้วถึงรีบกลับบ้านแต่เนิ่นๆ
ทั้งสองคุยกันไปพลางเดินไปทางป่าไผ่
"คุณตัดไผ่ไปนะ ฉันจะเด็ดหน่อไม้กลับไปทำหน่อไม้ดอง"
หน่อไม้ดองงั้นหรือ?
เหมียวเหมียวมีฝีมือแบบนี้ด้วยหรือ?
"ตัดไผ่ของคุณไปเถอะค่ะ"
เย่เซินถือมีดพร้าตัดไผ่แก่
ส่วนทางด้านหลิวเหมียวเหมียว หล่อนถือตะกร้าผัก เริ่มเด็ดหน่อไม้ ไม่ไกลนักยังมีไผ่ลายด้วย แต่พอมีหลิวเหมียวเหมียวอยู่ ต่อให้เป็นหน่อไม้ไผ่ลายก็เด็ดได้ไม่น้อย