กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย G7.Novel
"แม่ครับ..."
หลิวเหมียวเหมียวกระแอมไอเบาๆ ทีหนึ่ง "พวกเธอโตแล้ว แยกห้องนอนกันได้แล้ว รีบไปนอนที่ห้องของพวกเธอเถอะ"
"แม่ครับ พ่อยังไม่กลับมาเลยนะ"
แม่ก็รีบไล่พวกเราไปอีกห้องหนึ่งเสียแล้ว
เมื่อต้องเผชิญหน้ากับดวงตาคู่กลมสองคู่ที่จ้องเขม็งมายังหล่อน "รีบไปนอนกลางวันได้แล้ว"
เจ้าตัวเล็กทั้งสองจึงจำใจเดินไปยังอีกห้องหนึ่งเพื่อไปนอนกลางวันด้วยความอาลัยอาวรณ์
ส่วนหลิวเหมียวเหมียวก็กลับเข้ามาในห้องของหล่อน นอนแผ่ครอบครองเตียงคนเดียว นอนบนเสื่อกกช่างเย็นสบายนิ่งนัก ยามนี้เพิ่งจะเดือนเมษายน มีเพียงช่วงเที่ยงที่ค่อนข้างร้อน ส่วนเช้าและเย็นยังคงมีไอเย็นอยู่บ้าง