กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 137 คว้าปัจจุบันไว้
วันรุ่งขึ้น
หมอกวิญญาณที่ล่องลอยอยู่ในเรือนนั้นบางเบาดุจผ้าแพร
เสิ่นผิงสวมเสื้อคลุมยาวแขนกว้างผ้าแพรต่วนสีพื้น เผยให้เห็นคอเสื้อทรงกลมสีม่วง
ที่เอวคาดด้วยเข็มขัดหยกปักลวดลายเมฆขาวซึ่งมีเม็ดไข่มุกสีอัสนีม่วงทอประกายอยู่เจ็ดเม็ด ซ้ายขวาห้อยจี้หยกที่แกะสลักลวดลายประหลาดพิเศษ
สวมรองเท้าบูทยาวสีฟ้าครามลายริ้วน้ำ มีห่วงเมฆเล็กๆ ล้อมรอบขอบ ส่วนรัดเกล้าสีเทาขาวบนศีรษะยิ่งขับให้ดูเป็นบัณฑิตแต่ก็ไม่สูญเสียความน่าเกรงขาม
ไป๋อวี้อิงเขย่งปลายเท้าขึ้นเล็กน้อย ตั้งใจจัดแต่งมวยผมให้เขา พลางแย้มยิ้มอย่างน่ารักน่าชังเอ่ยว่า “ชุดนี้ของท่านสามีดูแล้วชวนให้ใจสั่นนักเจ้าค่ะ”
ลั่วชิงสนับสนุนด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “ล้วนเป็นอาวุธระดับสูงสุดทั้งสิ้น ท่านสามีมีเสน่ห์ดึงดูดมากเจ้าค่ะ”
เสิ่นผิงยิ้มกล่าว “รอจนสามีชิมสุรากลับมา คืนนี้ไม่เพียงแต่จะทำให้พวกเจ้าใจสั่น แต่ยังจะทำให้พวกเจ้าสั่นสะท้านไปทั้งตัวเลยล่ะ”
สตรีทั้งสองพลันรู้สึกขาอ่อนขึ้นมาทันที