กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 471 พบสีเหลิ่งเหยียนอีกครั้ง
เมื่อได้ยินคำพูดของท่านนักพรต
บัณฑิตก็มีสีหน้าลังเล อดถามตัวเองไม่ได้ว่า แท้จริงแล้วเขาลุ่มหลงในเรือนร่างของพวกนาง หรือรักพวกนางจริงๆ กันแน่ หลังจากผ่านไปครู่ใหญ่ เขาก็เงยหน้าขึ้น
มองไปที่เสิ่นผิงแล้วพูดว่า "ขอให้ท่านนักพรตช่วยให้พวกนางได้ไปเกิดใหม่ หวังว่าชาติหน้าเราจะมีวาสนาต่อกัน"
เสิ่นผิงยิ้มขึ้นมา บัณฑิตผู้นี้ก็นับว่าเป็นคนมีความรักที่ลึกซึ้งอยู่บ้าง จึงพูดว่า "คืนนี้เจ้าให้พวกนางปรากฏตัวออกมา
ฟังความต้องการของพวกนางดูก่อนเถิด"
บัณฑิตตบหน้าผากตัวเอง "จริงสิ ต้องให้พวกหลิงเอ๋อร์เห็นพ้องด้วย"
ตกดึก
เมื่อเสียงขลุ่ยไม้ไผ่ดังขึ้น
ภาพหญิงงามบนผนังหินก็ก้าวลงมาสองร่าง