เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 547 ให้พวกเขากลับไป
จางซูฮุ่ยจากไปได้ไม่นาน สวีรื่อจ้าวก็มาถึงหน้าประตูรั้วไม้ของบ้านต้นไม้
ไม่เห็นเจียงโยว เห็นเพียงแมวดุร้ายตัวหนึ่งนอนตากแดดอยู่ในลานบ้าน
แต่ก่อนเพียงคิดว่าแมวตัวนี้หน้าตาดุร้ายราวกับจะกินคน
ตอนนี้ถึงได้รู้ว่ามันกินคนจริง ๆ คำหนึ่งก็ซอมบี้ คำหนึ่งก็ผู้มีพลังพิเศษ ไม่มีการอ้อมไปอ้อมมาเลย
โดยเฉพาะในมหาสงครามครั้งหนึ่ง สวีรื่อจ้าวได้เห็นพลังต่อสู้ของแมวตัวนี้อย่างลึกซึ้ง กรงเล็บอันแหลมคมนั้นเร็วกว่าเคียวเทพมรณะเสียอีก
อีกทั้งต้าจ้วงในระหว่างมหาสงครามครั้งนี้ ไม่รู้ว่ากินมากเกินไปหรือไม่ รูปร่างจึงใหญ่กว่าเดิมขึ้นอีกเล็กน้อย
แค่นอนอยู่ในลานบ้านแบบนี้ ก็ทำให้ผู้คนรู้สึกถึงแรงกดดันอย่างเต็มเปี่ยม
สวีรื่อจ้าว “ท่านต้าจ้วง ช่วยแจ้งให้หน่อยได้หรือไม่”
ต้าจ้วงมองเขาอย่างขุ่นเคือง แล้วขี้เกียจพลิกตัวกลับ