เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 472 ทางเข้าห้วงอเวจี
เมื่อได้ยินเขาออกชื่อของเธอได้อย่างแม่นยำ เจียงโยวก็เผยรอยยิ้มสดใส “บางทีฉันอาจควรเรียกท่านด้วยอีกชื่อหนึ่งนะ มั่วเฟย”
“ฉันยังคงเคยชินกับการที่ผู้คนเรียกฉันว่ามหาปุโรหิต”
“ฉันก็เช่นกัน ชอบใช้นามแฝงของตัวเอง รู้จักกันใหม่อีกครั้ง ฉันชื่อเฉินเจียง เฉินอย่างเฉินในคำว่า ‘หูต้งเฉิน’ เจียงอย่างเจียงในคำว่า ‘ขิงสด’”
มุมปากของเจียงโยวยังคงประดับรอยยิ้มไว้เสมอ แม้จะถูกพาตัวมาที่นี่เพียงลำพัง ก็ไม่เห็นความตื่นตระหนกแม้แต่น้อย
มหาปุโรหิตแห่งหอรุ่งอรุณช่างฉลาดเฉลียวสมกับที่เธอจินตนาการไว้
ไม่มีใครสักคนที่รู้ว่าภายในร่างกายของเธอมีเมล็ดพันธุ์ไฟอยู่ แต่กลับเป็นมหาปุโรหิตที่อาศัยเพียงจุดนี้คาดเดาได้โดยตรงว่าเธอเป็นใคร
“ท่านจำฉันได้ตั้งแต่เมื่อไร”
“ที่คุณเปิดเผยเมล็ดพันธุ์ไฟในร่างกายตัวเอง ไม่ใช่หรือคือการทักทายฉัน”
มหาปุโรหิตเอนตัวถอยหลังเล็กน้อย พิงร่างกายกับพนักเก้าอี้ ดูราวกับเหนื่อยล้าอยู่บ้าง