กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 471 ฉันควรเรียกคุณด้วยอีกชื่อหนึ่ง
สองวันก่อน
หอรุ่งอรุณชั้นเก้า
ฉากกั้นหน้าราชันผีบานหนึ่งผ่าความสว่างออกจากกัน ร่างอันตรงดิ่งของมหาปุโรหิตนั่งอยู่บนเส้นแบ่งขาวดำ หน้ากากสีเงินเผยออกครึ่งหนึ่งใต้แสงสว่าง อีกครึ่งหนึ่งซ่อนอยู่ในความมืด
แม้นั่งได้ตรงสมบูรณ์แบบ ทว่าทั้งร่างกลับมีภาวะผ่อนคลายและความสง่างามที่ไม่อาจเอ่ยเป็นคำ
บนกระดานหมาก หมากขาวดำทั้งสองฝ่ายพันเกี่ยวกันไปมา ล้อมโจมตีกันและกัน คนที่สวมหน้ากากหัวหมูนั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม ร่างสั่นสะท้านไม่หยุด เอ่ยปากด้วยความตื่นเต้น
“ฉันกำลังจะชนะ คำที่ท่านรับปากไว้ ยังนับอยู่ไหม”
“แน่นอน”