เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 447 เหล่าเฉิน
ใครจะไปถือสากับมันล่ะ
“โฮ่ง! โฮ่ง ๆ ๆ!”
“เมื่อกี้แกว่าอะไรนะ วังเหรอ แกต้องมีตาดีแน่ ๆ ฉันรู้อยู่แล้วว่าฉันต้องมีตาแวว! ดูท่าแล้วอนาคตของฉันคงมีแต่จะดีขึ้น! ขอบใจนะเพื่อน ขอบใจที่มองเห็นแววของฉัน! ได้ยินแกพูดแบบนี้ฉันก็สบายใจแล้ว ฮ่า ๆ ๆ ๆ!”
มันดีใจจนรัดคอหมาที่อยู่ในอ้อมแขนแน่นแล้วตะโกนลั่น ทำเอาหมาเห่าอีกรอบ
“โฮ่ง!”
“โฮ่ง ๆ ๆ ๆ!!”
“ดี ๆ ๆ! วัง ๆ ๆ! ยิ่งรวยยิ่งวัง ยิ่งรวยยิ่งวัง! เพื่อน แกวางใจได้เลย รวยเมื่อไรเราต้องวังด้วยกันแน่! ต่อไปถ้าฉันได้เงินได้ทอง ขอแค่ฉันมีข้าวกินหนึ่งคำ แกก็ต้องมีชามให้เลียหนึ่งใบ ฉันไม่มีทางทำให้นายต้องเสียเปรียบเด็ดขาด!!”
หมา “……”
ท่ามกลางเสียงหัวเราะลั่น ก้อนหินขนาดเท่ากำปั้นถูกโยนมาจากชั้นสองของบ้านข้าง ๆ แล้วพุ่งเข้าเป้าที่หัวของเจี่ยงซีอย่างแม่นยำ