กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 446 ช่วยพี่ชายสักเรื่องสิ
ไม่กี่นาทีต่อมา
เจี่ยงซีพันผ้าพันแผลเปื้อนเลือดไว้รอบคอ เดินออกจากลานบ้านด้วยสีหน้าไร้ชีวิตชีวา แล้วเอื้อมมือปิดประตูด้านหลัง
จากนั้นก็ทรุดตัวนั่งลงกับพื้นอย่างหมดเรี่ยวแรง มองท้องฟ้าอย่างเหม่อลอย
ในตรอกแคบ ๆ เต็มไปด้วยกลิ่นเหม็นที่บรรยายไม่ถูก กลบกลิ่นอื่น ๆ ที่เคยมีมาก่อนหน้านี้จนหมด
ราวกับวันพรุ่งนี้ที่เน่าเปื่อยของเขา…
ผู้รอดชีวิตคนหนึ่งที่รู้จักกันเดินผ่านมา พลางปิดจมูก พร้อมบ่นถึงกลิ่นเหม็นคลุ้งที่ลอยขึ้นฟ้านี้