กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 430 ภาพบุรุษรูปงาม
“เมี้ยว~”
เสียงแมวร้องที่คุ้นเคยดึงสวีรื่อจ้าวกลับสู่ความเป็นจริง
พานต้าอวิ๋นมองตามเสียงไป ก็เห็นหญิงสาววัยสิบแปดสิบเก้าปี ผิวขาวซีดจนดูน่าสะพรึง อุ้มแมวตัวหนึ่งเดินตรงเข้ามา
เสี่ยวสือปาที่ปกติเอาแต่ทำตัวเป็นเจ้าในบ้าน กลับอยู่ในอ้อมกอดของเธออย่างว่าง่ายราวกับนกกระทา ดวงตาสีฟ้าครามคู่นั้นอ่อนโยนอย่างที่สุด
เบื้องหลังตามมาด้วยชายผมยาวสีแดงคนหนึ่ง เขาดูราวกับเพิ่งยี่สิบต้น ๆ เส้นผมสีแดงที่ทิ้งยาวลงถึงเอวพลิ้วไหวขณะเดิน ราวกับเปลวเพลิงอัคคีที่กำลังลุกโชน
เมื่อเผชิญกับความงามอันถึงขีดสุด ย่อมไร้เส้นแบ่งระหว่างหญิงและชาย
นี่เป็นครั้งแรกที่พานต้าอวิ๋นได้เห็นความงดงามที่เกินจะบรรยายอย่างนั้น เขางดงามราวกับดอกไม้ที่บานถึงขีดสุดจนใกล้จะร่วงโรย