กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 429 เฒ่าเสวี่ย ฉันลืมไม่ได้
สวีรื่อจ้าว: บนโต๊ะมีกันแค่สองคน ที่นั่งก็มีตั้งมากมาย แต่กลับเลือกมาเสิร์ฟอาหารตรงนี้?!
ช่างไม่รู้จักกาลเทศะเอาซะเลย!
เขามองหัวโล้นที่ยกอาหารมาอย่างจนใจ พอดีเห็นอีกฝ่ายแอบหยิบลูกอมผลไม้กับช็อกโกแลตสองสามเม็ดจากจานขนมออกมา ยัดใส่กระเป๋าสะพายหนังงู
ถู่โตว์เหลือบเห็นสายตาของสวีรื่อจ้าว ความแอบยินดีบนใบหน้าก็เปลี่ยนไปในพริบตา
จ้องเขาเขม็งอย่างมีอำนาจ “เมื่อครู่คุณเห็นอะไร?”
สวีรื่อจ้าว: “หา?”
“เราถามว่าเมื่อครู่คุณเห็นอะไร?”