เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 390 เมืองหลงซาน
สังเวยตนเองหรือ
จางซูฮุ่ยฟังคำพูดของเจียงโยวแล้วเหลือบมองภาพถ่ายพิกลบนโต๊ะอีกครั้ง รู้สึกเสียวสันหลังวาบไปทั้งแถว
เธออดถามขึ้นไม่ได้ “อย่างนั้น…เฉินเหมยอวี้ก็จะตายด้วยหรือ”
เจียงโยวส่ายหน้า “เฉินเหมยอวี้จะไม่ตาย คนทั้งหมู่บ้านตระกูลเฉินกลายเป็นตัวทดลองกันหมดแล้ว พวกเขาเคยทนรับความเจ็บปวดและการบิดเบี้ยวขั้นสุดขีด จึงมีคุณสมบัติที่เรียกว่าการบรรลุเซียนแล้ว แต่เฉินเหมยอวี้ไม่มี เธอยังเป็นคนปกติ ฉะนั้นตามทฤษฎีบนแผนภาพโอสถแล้ว เธอไม่มีคุณสมบัติบรรลุเซียน ในเมื่อเธอไม่มีคุณสมบัติการบรรลุเซียนนี้ อย่างนั้นบทบาทของเฉินเหมยอวี้ก็เหลือเพียงอย่างเดียว คือช่วยให้ผู้อื่นที่มีคุณสมบัติทำพิธีบรรลุเซียนขั้นสุดท้ายให้สำเร็จ”
ส่วนจะช่วยอย่างไรนั้น
หุ่นคนที่ฉีกกระชากบนแผนภาพโอสถแผ่นสุดท้ายได้อธิบายทุกสิ่งไว้แล้ว…
เฉินเหมยอวี้อาจเป็นเพียงคนเดียวในหมู่บ้านตระกูลเฉินทั้งหมดที่รอดชีวิต และในเวลาเดียวกันก็เป็นเพียงคนเดียวที่ถูก “ทอดทิ้ง”…
ทุกสิ่งในหุบเขาสี่ฤดูเป็นเพียงงานเลี้ยงก่อนตายของเหล่าผู้ศรัทธาคลั่งเหล่านี้ ส่วนเฉินเหมยอวี้นั้นเป็นผู้รับผิดชอบเก็บกวาดตอนท้าย
ในสายตาของพวกเขา ตระกูลกู่ไม่เคยเป็นตัวเอกเลย