กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 210 โรงพยาบาลจิตเวชหงเหวยแห่งที่เจ็ด
ฝนตกหนักจนมืดฟ้ามัวดินครั้งนี้เพิ่งหยุดลงตอนกลางดึก
ฝนหยุดแล้ว ก็เริ่มมีหิมะตกลงมาอีกครั้ง
สภาพอากาศในวันสิ้นโลกมักแปรปรวนไม่แน่นอน บางทีวินาทีก่อนยังฟ้าโปร่งไร้เมฆ วินาทีถัดมาก็กลายเป็นพายุฝนคลั่ง
อุณหภูมิภายนอกลดลงตรงไปที่ลบ 30 กว่าองศา
ต้นไม้กินคนทั้งต้นเต็มไปด้วยเกล็ดน้ำแข็ง
ซากศพเน่าเหม็นทีละศพยืนตัวตรงอยู่ในป่าละเมาะ ร่างกายถูกความหนาวเย็นจนแข็งโป๊ก เหมือนรูปปั้น
ตอนนั้นเอง อีกาที่เต็มตัวไปด้วยลมและหิมะก็กลับมา
มันร่อนลงบนระเบียงชั้น 2 ใช้ปีกกระพือกระทบกระจกหน้าต่าง
“ว้า! ว้า!”