กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 209 เฮยฉิว ไปตามหาคนกลุ่มหนึ่ง
เขาโบกมือโบกเท้าประกอบคำพูด ด้วยความตื่นเต้นจึงพูดสลับไปสลับมา แต่ก็ไม่กระทบต่อการทำความเข้าใจ
“ฉันเห็นเนื้อเยอะขนาดนี้ ก็เลยไปยอง ๆ หลบฝนอยู่ข้าง ๆ พอซานเซิงสู้เสร็จ ฉันก็เก็บนกที่ร่วงลงมาพวกนี้กลับมา คนนกไม่มีประโยชน์ กินก็ไม่ได้ ฉันเลยไม่เก็บ เรื่องมันก็เป็นแบบนี้แหละ”
เยี่ยนฉือกางมือทั้งสองข้าง ใบหน้าคมเหลี่ยมเขียนความไร้เดียงสาไว้เต็มที่
“เมี้ยว!”
ต้าจ้วงขานรับอย่างเกียจคร้านหนึ่งที หมายความว่าก็เป็นแบบนี้แหละ
เจียงโยวฟังพลางเขี่ยวงแหวนเงินวงนั้นในมือ
ปลายนิ้วโป้งค่อย ๆ ลูบไล้เหนือสัญลักษณ์ของฐานที่มั่นไป๋หลงเบา ๆ
“ฐานที่มั่นไป๋หลง……”
เธอวางวงแหวนเงินไว้ข้าง ๆ แล้วยกนมอบขึ้นมาถือใหม่ จิบเบา ๆ หนึ่งอึก มุมปากมีรอยยิ้มบาง ๆ