กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 152 ฉันก็อยากเรียนด้วย
“ถวนถวน ท้องเธอร้องแล้วนะ”
เมื่อได้ยินเสียงนี้ กู้หยุนก็เอ่ยปากซ้ำเติมอย่างซื่อตรงเป็นพิเศษ
“……หุบปากไปเลย”
เจียงอวี่หนิงเห็นดังนั้นก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ เธอวางของในมือลงแล้วหยิบกระเป๋าเป้ขึ้นมา
“ไปกันเถอะ ไปรับอาหารกัน”
……
จุดแจกอาหารของที่พักพิงตั้งอยู่ที่หน้าต่างชั่วคราวทางด้านซ้ายของโถงหลัก
แถวคนที่ต่อคิวอยู่ยาวกว่ายี่สิบเมตรแล้ว