กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 111 ไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้
เฟิงหานอวี่พิงตัวเข้ากับเจียงอวี่หนิง แทบจะทิ้งน้ำหนักตัวทั้งหมดลงไปที่เธอ
เจียงอวี่หนิงกึ่งลากกึ่งประคองพาเขาไปที่เตียง จนตัวเองเหนื่อยหอบจนเหงื่อซึม
เธอมองชายหนุ่มที่นอนอยู่บนเตียง ใบหน้าของเขายังคงซีดเผือด ความโกรธที่ไม่ทราบสาเหตุพลุ่งพล่านขึ้นในใจ
“เกิดอะไรขึ้นกันแน่?”
เจียงอวี่หนิงบิดผ้าขนหนูเปียกหมาด แล้วเช็ดเหงื่อเย็นบนใบหน้าของเขาอย่างลวกๆ
“ไม่มีอะไร”
เฟิงหานอวี่ลืมตาขึ้น แววตาลึกล้ำแต่เสียงกลับอ่อนแรง “โรคประจำตัวน่ะ”
“โรคประจำตัวทำให้คุณเจ็บขนาดนี้เลยเหรอ?”