กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 109 ฉันออกไปไม่ได้นะ
เจียงอวี่หนิงยังคงงุนงงและครุ่นคิดอยู่ว่าการตรวจร่างกายที่ว่านั้นคืออะไร จู่ ๆ เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น
เจียงอวี่หนิงตื่นเต็มตาในทันที เธอรีบนั่งตัวตรงด้วยความระแวดระวัง
เสียงเย็นชาของเฟิงหานอวี่ดังมาจากนอกประตู เมื่อกั้นด้วยแผ่นประตู เสียงนั้นจึงฟังดูอู้อี้เล็กน้อย
“อาหารเช้าอยู่บนโต๊ะ ฉันมีธุระต้องไปก่อน”
พูดจบ ข้างนอกก็เงียบสนิทไป
เจียงอวี่หนิงเอียงหูฟังอยู่ครู่หนึ่ง เมื่อแน่ใจว่าเขาไปแล้วจริง ๆ จึงค่อย ๆ คลานลงจากเตียง
เธอเดินไปที่ห้องนั่งเล่น และพบว่าบนโต๊ะอาหารมีแซนด์วิชหนึ่งชิ้นกับนมร้อนหนึ่งแก้ววางอยู่จริง ๆ