กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 12 แผนการล่อเสือออกจากถ้ำ
“พอได้แล้ว! จะรีบร้อนไปทำไม!”
นับตั้งแต่ที่ต้องตกอยู่ในสภาพน่าสมเพชที่ลานขยะคราวก่อน โจวเหยียนก็ลากสังขารที่บาดเจ็บหลบเข้ามาอยู่ในตึกร้างแห่งหนึ่ง
ทุกวันต้องกินเพียงซาลาเปาสำเร็จรูปที่เริ่มบูดเสีย แถมตกกลางคืนยังต้องทนรับลมหนาวตอนนอนอีก
สภาพจิตใจของเขาแย่ถึงขีดสุดมานานแล้ว
ในตอนนี้ ยิ่งเมื่อได้รับรู้ว่าหลี่เวยเองก็ล้มเหลวเช่นกัน สติสัมปชัญญะที่หลงเหลืออยู่เพียงน้อยนิดก็ถูกทำลายจนหมดสิ้น “ยัยเด็กนั่นจะเก่งแค่ไหนก็เป็นแค่เด็ก! ถ้าไม่มีเจียงอวี่หนิงคอยหนุนหลัง มันจะพลิกฟ้าได้เชียวหรือ!?”