กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 11 ตบหัวแล้วลูบหลัง
“ฉันไม่มีทางเลือกจริงๆ นะ ฉัน... พ่อแม่ฉันอยู่ในมือพวกเขา...”
เมื่อได้ยินเสียงสั่นเครือของหลินเซี่ยที่กำลังอ้อนวอน เจียงอวี่หนิงก็ลดรอยยิ้มลง แล้วมองไปยังอดีตรูมเมทที่เคยอยู่ด้วยกันมาหลายปีตรงหน้าอย่างสงบ
“โทรศัพท์ยังสายอยู่ไหม?”
“อะ... อะไรนะ? ...”
ไม่รอให้หลินเซี่ยได้ตั้งตัว เจียงอวี่หนิงก็ลุกขึ้นยืน เดินตรงไปหาหลินเซี่ยแล้วก้มตัวยื่นมือออกไป
หลินเซี่ยยกมือขึ้นกุมหัวด้วยสัญชาตญาณเพื่อขอความเมตตา แต่อีกฝ่ายเพียงแค่หยิบโทรศัพท์มือถือออกมาจากกระเป๋าเสื้อของตัวเองเท่านั้น
หน้าจอโทรศัพท์ยังคงสว่างอยู่ และการสนทนากับหลี่เวยยังคงดำเนินอยู่