กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม้ดอกหมื่นสี
ตอนที่ 188 เธอกลับแพ้ทางแบบนี้เหลือเกิน
แสงแดดส่องผ่านช่องว่างของหน้าต่างกระจกบานใหญ่ทอดลงในห้องนอนหลัก
บนเตียงขนาดใหญ่ เจียงหลีจิ้นพลิกตัวกลับไปกลับมา แต่กลับสัมผัสได้เพียงความว่างเปล่า
พื้นที่ข้างกายเย็นชืดไปนานแล้ว
ข้อความจากสองคนเด้งขึ้นมาบนสมองกลแสง
เทียนเหยี่ยน: อะจิ้น พวกเราไปขนอิฐที่แดนคืนสู่สุญตากันแล้วนะ อย่าลืมคิดถึงพวกเราล่ะ
เทียนเชว่: รอฉันนะ
เจียงหลีจิ้นกวาดสายตามองผ่าน ๆ ก่อนสวมสมองกลแสงกลับเข้าที่ข้อมือ
เมื่อคืนเหนื่อยแทบขาดใจ เทียนเหยี่ยนและเทียนเชว่ไม่เพียงแค่เข้าขากันดี แต่พละกำลังยังเหลือล้นจนน่าตกใจ ตอนนี้เธอรู้สึกราวกับว่ากระดูกทั่วร่างไม่ใช่ของตัวเองอีกต่อไป
หลังจากล้างหน้าแปรงฟันและเปลี่ยนเป็นชุดลำลองใส่สบาย เจียงหลีจิ้นก็ผลักประตูห้องออกไป