เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม้ดอกหมื่นสี
ตอนที่ 187 กฎของฉันคือกฎ
เจียงหลีจิ้นเลิกคิ้ว กวาดสายตามองใบหน้าของเหล่าบุรุษที่มีสีหน้าแตกต่างกันไป ก่อนจะมาหยุดอยู่ที่เอกสารในมือพวกเขา
ถีหนีย่าเดินก้าวหนึ่งไปข้างหน้าพร้อมรอยยิ้ม เขาสองมือประคองเอกสารส่งมอบให้อย่างเคร่งขรึม
เจียงหลีจิ้นยื่นมือไปรับ พลางก้มลงมองหน้าปกวูบหนึ่ง บนนั้นมีตัวอักษรหนาแปดคูณใหญ่โตด้วยภาษามาตรฐานระหว่างดวงดาว
“สนธิสัญญาอยู่ร่วมกันอย่างสงบสุขในครอบครัว”
เจียงหลีจิ้นเปิดหน้าแรกดู ข้อความภายในเงื่อนไขถูกระบุไว้จนแน่นขนัด
เจียงหลีจิ้นเงยหน้าขึ้น สบเข้ากับใบหน้าของถีหนีย่าพอดี บนใบหน้าของเขาราวกับเขียนว่าต้องการคำชม ผมสีทองสะท้อนแสงไฟจากเพดานห้องนั่งเล่น
เธอไม่ได้พูดอะไร ก้มหน้าก้มตาเปิดอ่านเอกสารต่อไป เนื้อหาช่วงแรกส่วนใหญ่เป็นการแบ่งงานกันทำ
อำนาจทางการเงินทั้งหมดขึ้นตรงกับบัญชีของเจียงหลีจิ้น บุรุษทั้งห้าคนต้องนำส่งรายได้ทั้งหมดของแต่ละเดือนให้ตรงเวลา
ถีหนีย่ายรับผิดชอบค่าใช้จ่ายรายวันและทำบัญชี