ตอนที่ 147 ปาเอ่อร์： อาบน้ำด้วยกันไหม

ตอนที่ 147 ปาเอ่อร์： อาบน้ำด้วยกันไหม

พิธีราชาภิเษกอันแสนยุ่งยากและเป็นพิธีรีตองสิ้นสุดลงเสียที

ในจังหวะที่เหวยเค่อโตประกาศว่าพิธีเสร็จสิ้น ต๋าหลุนก็ไม่ได้ทิ้งคำพูดสวยหรูใด ๆ ไว้เลย เขาสะบัดแขนเสื้อเดินจากไป

ในวินาทีที่เหวยเค่อโตประกาศเสร็จสิ้นพิธี ต๋าหลุนแม้แต่คำพูดตามมารยาทก็ไม่ทิ้งไว้ สะบัดแขนเสื้อเดินจากไป ฮั่วเอ่อร์เดินตามหลัง ฝีเท้าเซถลา ไม้เท้าไม้สีดำเล่มนั้นกระแทกลงบนพรมแดงจนเกิดเสียงดังก้องสะเปะสะปะ

เจียงหลีจิ้นพาหลัวเวินกลับไปยังห้องรับรองในตำหนักข้าง

เจียงหลีจิ้นพาหลัวเวินกลับมายังห้องพักรับรองตำหนักรอง ทันทีที่ประตูถูกปิดลง เจ้าตัวน้อยก็พ่นลมหายใจยาวออกมา สองมือน้อยๆ เอื้อมไปปลดมงกุฎหนามบนศีรษะ

“หนักจัง” หลัวเวินวางมงกุฎไว้บนโต๊ะเครื่องแป้ง ขยี้หน้าผากที่ถูกกดจนเป็นรอยแดง แผ่นหลังที่เคยยืดตรงก็ผ่อนคลายลงในตอนนี้ ร่างทั้งร่างจมหายเข้าไปในเก้าอี้

เจียงหลีจิ้นหยิกแก้มของเธอเบา ๆ แล้วหยิบนมร้อนให้นมหนึ่งแก้ว “ทำได้ดีมาก ไม่พลาดเลย ดื่มอะไรหน่อยรองท้องเถอะ”

คาหรงรับมงกุฎมา ก่อนจะหาเบาะนุ่ม ๆ มาวางไว้