กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม้ดอกหมื่นสี
ตอนที่ 90 สนามรบอารมณ์กลางสนามบินอวกาศ
เวลาผ่านไป อีกหนึ่งสัปดาห์ต่อมา เจียงหลีจิ้นใช้ชีวิตได้อย่างสุขสบายไม่น้อย
ถึงแม้ที่นี่จะเป็นฐานทัพทหารแบบเปิด แต่การรักษาความปลอดภัยทุกขั้นตอนกลับเข้มงวดจนน่าเหลือเชื่อ
ทว่าถีหนีย่ากลับไม่ยอมเชื่อ แม้ตัวเขาจะไม่ได้มา แต่ข้าวของที่ส่งมาให้กลับกองพูนเป็นภูเขา
ตั้งแต่ผลเบอร์รีสดที่ขนส่งทางอากาศด่วนมาจากหวาหลัวหลานเท่อ ผ้านวมไหมขัดระดับสูงเนื้อนุ่ม รวมถึงเสื้อผ้าชุดสั่งตัดพิเศษอีกสองกล่องใหญ่ ในกล่องพัสดุแต่ละใบจะมีการ์ดใบเล็กเขียนด้วยลายมือวางแทรกไว้ ลายเส้นดูรุนแรงก้าวร้าว:
“ชุดนี้เหมาะใส่เล่นอยู่บ้าน เนื้อผ้านุ่มสบายผิว”
“ชุดนี้เอาไว้ใส่ออกงานเลี้ยง ผมให้ดีไซเนอร์แก้ช่วงคอเสื้อถึงสามรอบ”
“ชุดนี้...พี่สาวใส่แล้วต้องสวยมากแน่ ๆ ถ่ายรูปมาให้ผมดูด้วยนะ!”
พวกนายทหารที่จุดรักษาความปลอดภัยของฐานทัพจะเคยเห็นเหตุการณ์แบบนี้ที่ไหน แต่ละกล่องผ่านเครื่องสแกนควอนตัมทีละใบ จนสุดท้ายช่องตรวจรักษาความปลอดภัยทั้งหมดก็ติดขัด พวกเขาหันมองหน้ากัน ก่อนจะตัดสินใจรายงานให้ผู้บังคับบัญชาทราบ
บาเอ่อร์ฟังรายงานจบก็นิ่งเงียบไปสามวินาที