เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 119 โอสถตัดชีพจร
“เป็นไปไม่ได้... เป็นไปไม่ได้!”
หยางอี้ฟานเหมือนคนเสียสติ ตะโกนว่า “ท่านอาจารย์จิตใจเมตตากรุณา ในสำนักชางอวิ๋นรู้กันทั่ว ใต้เท้าทุ่มเทฝึกฝนมากว่าร้อยปีจึงมีผลสำเร็จเช่นทุกวันนี้ ในสายตาศิษย์หอโอสถ ท่านอาจารย์คือผู้อาวุโสที่เปี่ยมคุณธรรม ไม่มีทางทำเรื่องชั่วร้ายเช่นนี้เด็ดขาด!”
หลังจากตะโกนจบ หยางอี้ฟานก็ค่อย ๆ สงบลง ข้อสันนิษฐานอันน่าสะพรึงกลัวที่ไป๋อี้นำมา ทำให้เขาควบคุมอารมณ์ไม่อยู่ชั่วขณะ
หยางอี้ฟานที่นิ่งเงียบลง ได้ทบทวนอย่างละเอียดรอบหนึ่ง ก็พบว่าหากหยางไห่เป็นรากปราณทองดินจริง พวกเขาสามคนรวมกันก็ครบธาตุทั้งห้าพอดี ความบังเอิญเช่นนี้ช่างน่าประหลาดเกินไปหน่อย
“ไป๋อวี้หายตัวไปที่เทือกเขาไท่เหิง ข้าตามหาหลายวัน ก็ไม่พบศพของนาง” ไป๋อี้กล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ