กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 118 ข้อสันนิษฐานอันน่าสะพรึงกลัว
หยางอี้ฟานยิ้มอย่างฝืดเฝื่อน เอ่ยว่า “เจ้าไปไท่เหิงครานี้ ข้ากลัวจนอกสั่นขวัญแขวน ทุกคืนต้องสะดุ้งตื่นจากฝันร้าย ยังดีที่เจ้าชะตาหนัก หากเจ้าตายที่ไท่เหิง ข้าก็จะไปเอาชีวิตหลงเชียนหลี่เป็นเพื่อน อย่างไรเสียถ้าเจ้าตายข้าก็อยู่ได้อีกไม่นาน ก่อนตายขอสังหารตัวภัยร้ายนั้นเสียก่อน ถือว่าชดใช้ให้ศิษย์สายนอกหลายร้อยคนที่ตายไป”
พูดจบ สีหน้าของหยางอี้ฟานก็แปรเปลี่ยนไปในทันใด ค่อย ๆ เผยแววตกใจ แล้วเอ่ยถามเสียงเบาว่า “เจ้ากับหลงเชียนหลี่หายไปด้วยกัน คนอื่นล้วนคาดเดากันว่าพวกเจ้าตกตายที่ไท่เหิงด้วยกันทั้งคู่ บัดนี้เจ้ากลับมาแล้ว แต่หลงเชียนหลี่ยังไร้ข่าวคราว หรือว่า……”
“เขากลับมาไม่ได้แล้ว” ไป๋อี้เอ่ยอย่างสงบนิ่งถึงที่สุด