เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 398 คุณเป็นใครครับเนี่ย
บ่ายสองโมง ณ ลานกว้างกลางแจ้งแห่งหนึ่งในเขต 8 ของกรุงปารีส ซึ่งมีผู้คนพลุกพล่านขวักไขว่
เฉินเย่พิงขอบบ่อน้ำพุ พลางดูดเครื่องดื่มชูกำลังเรดบูลที่เหลืออยู่ครึ่งกระป๋อง
หม่าลู่ชางหนีบกล้องแอ็กชันไว้ตรงหน้าอก ส่วนเหล่าหวังกำไมโครโฟนไร้สายสีดำอยู่ในมือ
ไม่มีไฟส่อง ไม่มีป้ายผ้า แม้แต่กล้องถ่ายวิดีโอที่ดูเป็นงานเป็นการสักตัวยังไม่มี
เฉินเย่ล้วงปากกาเมจิกออกจากกระเป๋า เขียนข้อความหนึ่งบรรทัดเป็นภาษาของเกาหลูจีลงบนเศษกระดาษลังเก่าๆ แล้วโยนลงบนพื้นอิฐตรงปลายเท้า
เหล่าหวังก้มลงมอง เขาไม่เก่งภาษาต่างประเทศ จึงถามว่ามันเขียนว่าอะไร
เฉินเย่ดึงปกเสื้อเล็กน้อย
"คุยกันตามสบาย แลกเปลี่ยนความคิดเห็นเกี่ยวกับชีวิตและประเทศซินตงกั๋วในสายตาของพวกคุณ"
บนลานกว้างมีผู้คนเดินผ่านไปมาไม่น้อย ทุกคนต่างมองใบหน้าชาวตะวันออกกลุ่มนี้แล้วชี้ไม้ชี้มือพูดคุยกัน แต่กลับไม่มีใครเดินเข้ามาหาเองสักคน