กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 226 หอบบทละคร 'ชักกระบี่' ของพวกแก แล้วไสหัวออกไปเดี๋ยวนี้
จะให้รองอธิบดีใหญ่แห่งกรมประชาสัมพันธ์กลางอย่างเขา ต้องลดศักดิ์ศรีตัวเองลงไปอ้อนวอนเด็กยุคหลังปี 2000 ในกลุ่มแชตขนาดห้าร้อยคนอย่างนั้นหรือ?
ทำไม่ได้เด็ดขาด
หน้าแก่ๆ อย่างเขายอมเสียไม่ได้จริงๆ
แต่ถึงหลิวเจี้ยนเฉิงจะไม่สามารถโทรศัพท์ได้โดยไม่ต้องประกาศลงกลุ่ม ก็ไม่ได้หมายความว่าคนข้างล่างจะทำไม่ได้เสียหน่อย
อย่างที่เขาว่ากัน มีธุระก็ให้เลขาทำ ไม่มีธุระก็ทำ...
แค่ก! คิดอะไรของฉันอยู่เนี่ย!
"เสี่ยวหวง เข้ามาหน่อย"
เมื่อหวงเปียวผลักประตูเข้ามาในห้องทำงาน และได้ฟังคำสั่งจากหัวหน้าของตัวเองว่าต้องไปทำอะไร เขาก็ถึงกับมึนงงไปทั้งคน
ดวงตาเบิกกว้างราวกับระฆังทองแดง