เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 225 แกทำงานภาษาอะไรของแกเนี่ย
ทันทีที่คำพูดนี้หลุดออกมา
บรรยากาศครึกครื้นภายในห้องสวีตก็พลันเย็นวาบลงในพริบตา
เนื้อแกะเสียบไม้ย่างกิ่งหลิวแดงในมือทั้งสี่คนพลันหมดความอร่อยไปทันที พวกเขาวางมันกลับลงในจานอย่างไม่ไยดี
เกาเฟยใช้มือเช็ดคราบน้ำมันที่มุมปาก ก่อนจะขึ้นเสียงสูงขึ้นอีกแปดระดับ ตะโกนลั่นอย่างเกรี้ยวกราด "อาจารย์เฉิน! ไอ้เวรหน้าไหนมันตาถั่วกล้ามาหาเรื่องคุณวะ! บอกชื่อมันมา! วันนี้พวกพี่จะไปจัดการให้เอง!"
ส่วนเกาจ้านถึงขั้นลุกพรวดขึ้นยืนทันที พลางถกแขนเสื้อขึ้น เผยไอสังหารออกมาเต็มเปี่ยม "นั่นสิ!"
"บนแผ่นดินมณฑลตงไห่นี้ ยังไม่มีใครที่พวกเราสองสามคนจัดการไม่ได้!"
"ว่ามาเถอะ ไอ้หน้าไหนมันไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง?"
เฉินเย่ไม่ได้รับคำ
เขาไม่ได้พูดถึงเรื่องที่หลิวเจี้ยนเฉิงต้องการให้เขาไปบรรยายรายงานที่กรมประชาสัมพันธ์กลาง และยิ่งไม่ได้พูดถึงคนพวกนั้นที่เห็นได้ชัดว่าต้องการกักตัวเขาไว้ใช้งานเยี่ยงวัวควาย