เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 168 ผมเตรียมจะ... เขียนจดหมายแจ้งจับตัวเองครับ
"ปล่อย!"
เฉินเย่ออกแรงกระชากแขน แต่กลับดึงไม่หลุด
ผู้อำนวยการซุนใช้มือทั้งสองข้างล็อกท่อนแขนของเขาไว้แน่น น้ำหนักตัวเกือบครึ่งหนึ่งทิ้งลงไปบนแขนข้างนั้นทั้งหมด
ส่วนอีกด้านหนึ่ง ผู้อำนวยการหลี่จากเมืองไห่เฉิงยิ่งกว่ามาก
พอเห็นว่าเฉินเย่กำลังจะไป เขาก็ทรุดตัวลงนั่งยองๆ กับพื้นทันที ประสานมือทั้งสองข้างกอดขาขวาของเฉินเย่ไว้แน่นราวกับกุญแจล็อก
"ผอ.เฉิน! ท่านไปไม่ได้นะครับ! ชาวประมงเมืองไห่เฉิงของพวกเรายังฝากความหวังไว้กับท่าน ให้ช่วยหาทางทำมาหากินอยู่เลยนะครับ!"
ผู้อำนวยการหลี่แหกปากตะโกนเสียงดัง
"ฉันจะไปหาเรื่องอะไรให้พวกแกทำมาหากินวะ!"
เฉินเย่โมโหจนก้มมองเจ้าตัวที่เกาะขาเขาอยู่ "ปัญหาคาราคาซังของทั้งสิบสองเมือง พวกแกจะโยนมาให้ฉันรับผิดชอบคนเดียวหมดเลยหรือไง? แม้แต่ลาของหน่วยผลิตยังไม่ถูกใช้งานหนักขนาดนี้เลยโว้ย!"