เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 136 ข้าพเจ้าเมามายหิ้วสุราท่องภูผาเหมันต์ เกล็ดน้ำค้างพร่างพราวเต็มนภา
อาคารที่ทำการรัฐบาลเมืองเจียงเฉิง
โรงอาหารเจ้าหน้าที่ชั้นสอง
ถึงเวลาอาหารกลางวัน เสียงผู้คนพูดคุยจอแจไปทั่ว
เฉินเย่ถือถาดอาหาร ยืดคอมองไปข้างหน้า ก่อนตะโกนเรียกป้าแม่ครัวที่ตักอาหารว่า "ป้าครับ ขอหมูตุ๋นน้ำแดงเพิ่มอีกสองชิ้นนะครับ ไม่เอามัน ขอราดน้ำพะโล้เนื้อเพิ่มลงบนข้าวด้วย ดูจากหน้าตาก็รู้แล้วว่าเนื้อชิ้นนี้ของแท้!"
จางกั๋วเฉียงถือถาดเปล่าเดินตามหลังมา โกรธจนปวดท้อง
ไอ้เด็กนี่มันช่างใจเย็นเสียจริง
หมาป่าเดียวดายแห่งวอลล์สตรีทคนนั้นกำลังเปิดฉากโจมตีอย่างหนักหน่วง ซ้ำยังเยาะเย้ยว่าโจวเชาเป็นแค่การกลิ้งเกลือกอยู่ในโคลน ไม่คู่ควรแม้แต่จะได้สัมผัสธรณีประตูของซูเปอร์โบวล์
ทางรัฐบาลมณฑลเอง เฉินเหยียนสือ อดีตผู้นำอาวุโสที่เกษียณไปแล้ว ถึงกับออกโรงด้วยตัวเอง นำจดหมายลงนามร่วมของอดีตเจ้าหน้าที่ระดับสูงสิบสองคน บุกไปตบโต๊ะถึงห้องทำงานของผู้ว่าการเหลียง
ถูกโจมตีทั้งจากภายนอกและภายใน