กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 74 งานราชการนี่ ไม่อยากทำแม้แต่วินาทีเดียวเลยโว้ย
กระติกน้ำร้อนในมือเฉินเย่หยุดค้างอยู่กลางอากาศ
ลมเย็นจากเครื่องปรับอากาศพัดผ่าน
เขามองใบหน้าที่หันกลับมาจ้องตนเองทั่วทั้งห้องประชุม สีหน้าไม่สบอารมณ์นัก
งานนี้... ไม่อยากทำจริงๆ
เขาแค่อยากหลบอยู่ตรงมุมห้อง รอให้การประชุมจบลง แล้วเลิกงานตรงเวลาเท่านั้น
ทว่าพวกตาเฒ่าเหล่านั้น พอเอาชนะเขาไม่ได้ก็หันมาใช้วิธียกยอจนเกินจริง ดึงเขาขึ้นไปยืนอยู่ท่ามกลางกระแสความสนใจอย่างไม่ยอมปล่อย
สีหน้าของบรรดาผู้นำจากแต่ละเมืองช่างชวนให้ขบคิด
สายตาที่พวกเขามองเฉินเย่ไม่ได้เป็นสายตาที่ใช้พิจารณาเจ้าหน้าที่หนุ่มรุ่นใหม่ แต่กลับเต็มไปด้วยความละโมบ
ช่วงนี้เจียงเฉิงมีชื่อเสียงโด่งดังเป็นอย่างมาก