กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 73 ข้าพเจ้าร่อนเร่มาครึ่งค่อนชีวิต จะมีบุญวาสนาขนาดนั้นเชียวหรือ
เขียนต้นฉบับงั้นหรือ?
เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด
เฉินเย่ปิดคอมพิวเตอร์ไปแล้ว ก็ไม่คิดจะแตะมันอีกแม้แต่น้อย
เช้าวันพุธ อากาศร้อนอบอ้าว
ด้านหน้าอาคารสำนักงานของที่ทำการมณฑลมีรถยนต์ราชการจอดเรียงรายเต็มไปหมด
หวังเจี้ยนกั๋วเดินนำอยู่หน้าสุด เสื้อแจ็กเก็ตข้าราชการเรียบกริบ ใบหน้าเปล่งปลั่งสดใส
ผู้อาวุโสจางถือกระเป๋าเอกสาร หลังตรงแน่ว เดินตามติดอยู่ด้านหลัง
เฉินเย่ล้วงกระเป๋ากางเกง สวมหมวกแก๊ป สะพายกระบอกใส่คันเบ็ด เดินเอื่อยเฉื่อยรั้งท้ายขบวน
วันลาพักร้อนของเขาถูกขัดจังหวะ ความขุ่นเคืองจึงยังไม่จางหายไป