กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 48 มันฝรั่งขายไม่ออก นี่คือโอตกูตูร์แห่งผืนดินต่างหาก
"หา? เห็ดทรัฟเฟิลดำ... เหรอ?"
นายอำเภอจ้าวอ้าปากค้าง ยืนนิ่งงันอยู่กับที่
เขาใช้ชีวิตมานานกว่าห้าสิบปี นี่เป็นครั้งแรกที่ได้ยินว่ามันฝรั่งจะไปเกี่ยวข้องกับของที่ขายกันเป็นกรัมในอาหารตะวันตกแบบนั้นได้
หวังเจี้ยนกั๋วกับจางกั๋วเฉียงสบตากัน ต่างฝ่ายต่างเต็มไปด้วยความงุนงง
ไอ้เด็กเวรนี่เริ่มพูดจาเหลวไหลอีกแล้ว
"เฉินเย่ ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาล้อเล่นนะ!" จางกั๋วเฉียงลดเสียงลงเตือน "นี่เป็นภารกิจบรรเทาความยากจน เกี่ยวข้องกับปากท้องของชาวบ้านหลายแสนคน ถ้าทำพังขึ้นมา หมวกขุนนางบนหัวพวกเรามีหวังหลุดแน่!"
"ใครบอกว่าผมล้อเล่น?"