เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 39 พวกนายทำแบบนี้คือปิดตายทางรอดคนอื่นชัดๆ
เสียงตะโกนของเจ๊อ้วนทำเอามือของหวังเจี้ยนกั๋วสั่น หางกุ้งที่เพิ่งแกะเปลือกเสร็จร่วงลงไปในถ้วยน้ำส้มสายชูทันที
"ระเบิดแล้วเหรอครับ?" จางกั๋วเฉียงยืดคอยื่นเข้าไปดู
มือถือไม่ได้ระเบิด แต่ข้อความต่างหากที่ระเบิด
บนหน้าจอเต็มไปด้วยภาพซ้อนจนมองตัวอักษรแทบไม่เห็น เสียงสั่นครืดคราดดังต่อเนื่องจนโต๊ะพับมันเยิ้มยังสั่นสะเทือนไปด้วย
เฉินเย่ก้มลงเก็บมือถือขึ้นมา ก่อนจะปัดหน้าจอสองสามทีอย่างส่งๆ
"ผมบอกแล้วไงครับ" เขาเคี้ยวกลีบกระเทียมไปด้วย พูดเสียงอู้อี้ไปด้วย "ชาวเน็ตสมัยนี้ชอบอะไรแบบนี้แหละ"
ภาพบนหน้าจอหยุดนิ่ง
คลิปในโต่วอินที่เพิ่งโพสต์ไปไม่ถึงห้านาที มียอดกดถูกใจพุ่งทะลุสามแสนครั้งแล้ว
ส่วนช่องคอมเมนต์ก็กลายเป็นสมรภูมิน้ำตาแตกครั้งใหญ่