เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 38 งานเลี้ยงฉลองความสำเร็จ ชูโรงด้วยความต่างสุดขั้ว
ภายในห้องทำงาน หวังเจี้ยนกั๋วกำรายงานตัวเลขไว้ในมือ มือของเขาสั่นเทา
ห้าสิบล้าน!!!
เพียงสุดสัปดาห์เดียว ก็สามารถสร้างมูลค่า GDP ได้ถึงห้าสิบล้านหยวน
เมื่อก่อนเมืองเจียงเฉิงต้องตรากตรำทำงานแทบตายตลอดทั้งเดือน แถมคลังงบประมาณยังต้องควักเงินเพิ่มอีกสองล้านหยวนเพื่อจัดเตรียมเวที สุดท้ายกลับไม่มีแม้แต่เสียงตอบรับสักแอะ
แต่ตอนนี้ แค่โปสเตอร์ห่วยๆ ไม่กี่แผ่น ชายวัยกลางคนสองคน กับคนรุ่นหลังปี 2000 อีกหนึ่งคน เรื่องก็สำเร็จเรียบร้อยแล้ว
"เหล่าจางเอ๊ย" หวังเจี้ยนกั๋ววางรายงานลง "ฉันรู้สึกเหมือนกำลังฝันไปเลย"
จางกั๋วเฉียงนอนแผ่หมดสภาพอยู่บนโซฟา มีพนักงานส่งอาหารคนหนึ่งกำลังนวดขาให้ เขาแยกเขี้ยวพลางตอบว่า "ท่านเจ้าเมือง ถ้าไม่แน่ใจว่านี่เป็นฝันหรือเปล่า ก็ลองดูตุ่มพองบนขาของท่านสิครับ"
ทั้งสองสบตากัน ก่อนจะหัวเราะออกมาพร้อมกัน
เหนื่อยจริงๆ