เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 462 ยาเม็ดสีแดง
ในเมืองหลวง พระราชวังต้องห้าม อากาศดีในฤดูใบไม้ผลิปีนี้ และฝนฤดูใบไม้ผลิซึ่งมีค่าเท่ากับน้ำมัน ตกลงมาโดยไม่มีค่าใช้จ่ายใดๆ
แต่ขันทีหนุ่มที่รับหน้าที่เฝ้ากำแพงพระราชวังไม่ได้อยู่ในอารมณ์ดีนัก พวกเขาต้องยืนเฝ้ากำแพงท่ามกลางสายฝน
เนื่องจากจักรพรรดิหลงชิงทรงประชวรอัมพาตครึ่งซีกจากโรคหลอดเลือดสมอง จางจวีเจิ้งจึงเข้ายึดอำนาจและเสริมการควบคุมพระราชวัง
จางจวีเจิ้งต้องการจักรพรรดิหุ่นเชิด แต่หุ่นเชิดกลับพูดไม่ได้
แต่จางจวีเจิ้งเป็นคนนอก และเขายังต้องการพันธมิตรเพื่อควบคุมพระราชวัง
พันธมิตรของเขาคือเฟิงเป่า ขันทีหัวหน้ากรมพระราชวังคนปัจจุบัน
เฟิงเป่าควบคุมพระราชวังต้องห้ามทั้งหมดอย่างเคร่งครัด ห้ามไม่ให้ผู้คนเข้าหรือออกตามต้องการ และมีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่สามารถติดต่อกับจักรพรรดิได้
นอกจากจักรพรรดิแล้ว อดีตจักรพรรดิยังถูกควบคุมอย่างเข้มงวดอีกด้วย
ในรัชสมัยของจักรพรรดิหลงชิง เขาค่อนข้างมีความอดทนต่อจักรพรรดิเจียจิง ไม่เพียงแต่เขาอนุญาตให้จักรพรรดิอาศัยอยู่ในพระราชวังอวี่ซี ซึ่งเดิมใช้เพื่อจุดประสงค์ทางศาสนาเท่านั้น เขายังไม่จำกัดเสรีภาพของเจียจิงมากเกินไปด้วย