เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 461 พยัคฆ์ฉีลงเขา
เฉินคังถือสัญลักษณ์ของตระกูลมู่ เฉียนกั่วกง ข้ามพรมแดนระหว่างเวียดนามกับอันนัม
เฉินคังรีบไปที่จินเฉิง เมืองหลวงของราชวงศ์เป่ยโม่ โดยไม่หยุด
เมื่อราชวงศ์เป่ยโม่มีอำนาจสูงสุด จังหวัดทังหลงอยู่ภายใต้การควบคุมของราชวงศ์ อย่างไรก็ตาม เมื่อห่าวเล่อค่อยๆ ขึ้นสู่อำนาจภายใต้การควบคุมของตระกูลตรินห์ แม่ทัพราชวงศ์เป่ยโม่ เล่อปากลีและหวู่วันมี่หันหลังให้กับราชวงศ์เป่ยโม่
“จักรพรรดิ” ผู้ก่อตั้งราชวงศ์เป่ยโม่ โม่เติ้งหยง เสียชีวิตด้วยโรคไม่นานหลังจากที่ได้เป็นจักรพรรดิ และราชวงศ์ของราชวงศ์เป่ยโม่ก็เริ่มต่อสู้กันเอง สถานการณ์ไม่คงที่จนกระทั่ง “จักรพรรดิ” คนปัจจุบันของราชวงศ์เป่ยโม่ โม่ฟู่หยวน ขึ้นครองบัลลังก์
อย่างไรก็ตาม หลังจากการขึ้นสู่อำนาจของภาคตะวันออกเฉียงใต้ ราชวงศ์เป่ยโม่ที่ถูกคุกคามโดยภาคเหนือและภาคใต้เริ่มไม่สบายใจมากขึ้น จึงส่งทูตไปขอความช่วยเหลือจากราชสำนักหมิง และริเริ่มสละตำแหน่งจักรพรรดิ โดยเรียกตัวเองว่ากษัตริย์แห่งอันนัมเท่านั้น
หลังจากเสียจังหวัดทังหลงไป กษัตริย์โม่ฝูหยวนแห่งโม่อันนัมทางเหนือก็หนีไปที่คิมเฉิงและตั้งเป็นเมืองหลวง
โม่จิงเตี้ยน แม่ทัพของตระกูลโม่ทางเหนือ ถูกทิ้งไว้ที่แนวหน้าเพื่อนำทัพป้องกัน
เฉินคังนำสัญลักษณ์ของเฉียนกั่วกง และตระกูลมู่แห่งหยุนหนานก็มีชื่อเสียงมากทั่วคาบสมุทรอินโดจีน และสามารถเป็นตัวแทนของราชสำนักหมิงได้ในระดับหนึ่ง